Królestwo Bajetana : Jak radzić sobie z trudnymi zachowaniami dziecka?

W życiu niemal każdego rodzica przychodzi taki moment, iż nie może on poradzić sobie z trudnym zachowaniem swojego dziecka. Często jest bezradny, zauważa że dotychczasowe metody wychowawcze nie są skuteczne. Ważne aby wówczas pamiętać, że to co wobec jednego dziecka jest skuteczne, niekoniecznie będzie tak samo skuteczne u innego. Są jednak pewne uniwersalne metody, które odpowiednio modyfikowane i dostosowywane do indywidualnych potrzeb dziecka mogą się okazać przydatne w rozwiązywaniu niektórych problemów wychowawczych.

Jedną z takich metod jest POCHWAŁA.

Pochwała uczy dzieci pożądanych nawyków. Jest to coś przyjemnego, a więc zwiększa motywację dziecka w dążeniu do podejmowania zachowań akceptowanych przez otoczenie.

Ważne jest, aby kierować się kilkoma podstawowymi zasadami w stosowaniu pochwały.

1. Pochwała musi być konkretna, muszą się w niej znaleźć podpowiedzi dla dziecka, co nam się podobało.

2. Systematyczne chwalenie i dostrzeganie zachowań pozytywnych zwiększa prawdopodobieństwo częstszego ich pojawiania się.

3. Pochwała musi być zastosowana natychmiast po pojawieniu się pożądanego zachowania.

/na podst. psycholog - S. Śmigielska/

Popieraj wysiłki dziecka, a nie stopień jego osiągnięć.

Wyrażaj aprobatę lub dezaprobatę wobec zachowań dziecka, a nie jego osoby.

Zamiast mówić - "Byłeś dzisiaj straszny" powiedz "Jestem zły, że nie wyniosłeś śmieci".

Dzieci nie lubią być ignorowane.

Niestety rodzice często w ferworze codziennych spraw zapominają pochwalić dzieci, gdy te zrobią coś dobrze lub gdy po prostu nie sprawiają kłopotów. Zamiast tego rodzice często zaczynają zwracać uwagę na dziecko dopiero wówczas, gdy ono zrobi coś źle. W efekcie dzieci zaczynają się źle zachowywać, by skupić na sobie uwagę rodziców.

KONSEKWENCJA

Brak konsekwencji to jedna z najczęstszych pułapek w jakie wpadają rodzice. Jest to bowiem przyczyna powstawania wielu problemów wychowawczych. Konsekwencja oznacza kierowanie się przyjętymi zasadami i logiką. Jeśli ustalasz jakąś zasadę i informujesz o następstwach jej nieprzestrzegania, postępuj zgodnie z tym co zostało powiedziane. Dzieci bardzo szybko uczą się sprawdzać, gdzie jest granica, szczególnie gdy rodzice składają oświadczenia i się z nich nie wywiązują. Konsekwencje dają dzieciom poczucie bezpieczeństwa, przewidywalności i kontroli. Uczą się jak ważne jest dotrzymywanie obietnic.

POROZUMIEWANIE SIĘ

Umiejętność porozumiewania się ze swoim dzieckiem to najprawdopodobniej najważniejsza umiejętność rodziców. Kiedy dzieci wiedzą, że mogą porozmawiać z rodzicami o swoich sprawach czują się ważne i kontrolują sytuację. Dobra komunikacja jest podstawą uczenia dzieci samooceny, rozwiązywania problemów i współpracy z innymi.

SZTUKA SŁUCHANIA

Jeśli rozmawiasz z dzieckiem:

1. Przerwij swoje zajęcia i skup na dziecku całą swoją uwagę.

2. Utrzymuj stały kontakt wzrokowy.

3. Pochyl się ku dziecku, zwłaszcza wtedy, gdy mówi ono coś, co jest dla niego bardzo ważne.

4. Unikaj przerywania.

5. Od czasu do czasu potakuj.

6. Uśmiechaj się w odpowiednich momentach, aby pokazać dziecku, że rozmowa z nim nie jest dla ciebie obciążeniem.

DYSCYPLINA

1. Wprowadzaj dyscyplinę kiedy już się nie złościsz.

2. Wprowadzaj dyscyplinę w odpowiednim momencie.

Chociaż często najlepszym rozwiązaniem jest natychmiastowa reakcja na złe zachowanie, to niestety nie zawsze możemy tego dokonać. Jak najbardziej właściwe jest skierowanie do dziecka następujących słów: "Teraz jestem bardzo zła. Muszę mieć trochę czasu, aby się uspokoić i pomyśleć o tym wszystkim".

3. Unikaj obrzucania wyzwiskami.

Próba karcenia dziecka pod wpływem złości ma też inne wady. Nie tylko uniemożliwiamy komunikację i zaostrzamy konflikt, ale również mówimy rzeczy, których potem żałujemy.

4. Stosuj kary, które możesz wykonać.

5. Dawaj wybór

Kolejny ważny czynnik dyscyplinujący to dawanie wyboru. Takie podejście zwiększa dziecięce poczucie kontroli i zmniejsza potrzebę reagowania buntem. Jeśli rodzic daje dziecku wolny wybór dotyczący jego postępowania i nie ingeruje, dziecko często wybiera najlepsze rozwiązanie.

6. Czyny mówią więcej niż słowa

- Ucz dzieci dając im dobry przykład.

- To, co rodzice robią, ma na dzieci większy wpływ niż to, co mówią.

- Dzieci i nastolatki mogą ulegać wpływom rówieśników i mediów, ale najczęściej przyjmują wartości i postawy przekazywane im przez rodziców.

/na podst. pedagog - J. Świlak/

ZAMIAST KLAPSA:

1. Przywołaj zasady.

2. Nazwij uczucia swoje i dziecka.

3. Pokaż dziecku rozwiązania.

4. Uprzedź o konsekwencjach.

5. Jeśli trzeba wyciągnij konsekwencje.

6. Doceniaj pozytywne zachowania.

Fundacja "Dzieci Niczyje" przedstawia film pt. "Zamiast klapsa", który prezentuje jak radzić sobie z trudnymi zachowaniami małych dzieci. Rodzice mogą dowiedzieć się, jak nie stracić panowania nad sobą, gdy dziecko zachowuje się niezgodnie z ich oczekiwaniami.